Delia Shunt 34 yaşındaydı.
Güzel kirli sarı saçları ve kotla mükemmel gözüken
sıkı bir poposu vardı.
Delia sert bir kadındı. Bir keresinde, barda adamın tekini pandik attı diye dövdü.
Adam karşılık verince, kafasında sandalye kırdı.
Yemeğe. Şimdi.
Keyfi yerinde. Johnny, ver o eldiveni bana.
- Buraya oturun Bayan May. - Ellerinizi yıkadınız mı çocuklar?
- Evet. Dışarıda hortumla. - Evet, tabii.
Affedersin.
Havuç da yemenizi istiyorum, tamam mı?
Dekorasyon.
- Göğüs? Göğüs ister misin? Hayatım? - Evet, lütfen. Teşekkürler.
- Kanat? - Evet, lütfen.
- İyi gözüküyor şef. - Biraz ketçap koyabilir miyim?
- Ketçapımız yok. - Ben gördüm.
Tamam, getiriyorum ketçapını.
- Yemene yardımcı olayım mı? - Bugün alıştırma yaptım.
- Nasıldı? - Gayet iyi geçti.
- Bisikleti tamir ettin mi bugün? - Henüz değil.
Baba, maçımı perşembeye ertelediler. Gelme imkanın olacak mı?
Ne?
Maçımı perşembeye ertelediler. Gelir misin?
- Saat kaçta? - Üçte.
Geleceğim. Fakat geç kalacağım.
Senin için bir yer ayırırım.
Bekleyin. İzin verin açıklayayım.
Delia'nın babası Pete Shunt, Catskill New York'taki ilk hippiydi.
Keçileri vardı ve kendi otunu yetiştirirdi.
Yedinci Gün Varışçılarını sadece konuşmak için davet ederdi.
Haberleri duydunuz mu? Lordumuzun doğrularını?
Birkaç dakikanızı alıp size iyi haberler verebilir miyiz?
Tabii. Bende dünya kadar vakit var.
Düzenli olarak kiliseye gidiyor musunuz efendim?
Uzun zamandır gitmedim.
Biz Yedinci Gün Varışçılarıyız.
İsa'nın ikinci kez geri geleceğine inanıyoruz.
Bir sürü diğer kilise Sebt gününü pazar günü olarak kutlar.
Biz pazarı haftanın ilk günü olarak kabul ederiz, yani Sebt günü cumartesi.
Kilisemize geliyor olsaydınız, cumartesi günü gelirdiniz, pazar değil.
Bu yüzden kaçırdım herhalde.
Onlara o kadar arkadaşça davrandı ki, karılarını ve çocuklarını getirdiler.
İncil bize diyor ki...
Pete Shunt'ı işe yaramaz bir günahkar olarak kabul ettiler.
...biz vücutlarımızı saf tutarız...
Delia utanıyordu çünkü yeni yeni göğüsleri çıkıyordu.
Sınıfta başka kimsenin yoktu ve kocamandılar.
Onları kendine ait hissedemiyor ve dehşete düşüyordu.
Büyülü şeylerdi, kesinlikle Yedinci Gün Varışçılarına göre bir malzeme değillerdi.
...bu bireysel milletler fikri, bunların hepsi saçma.
Şirketler tarafından yönetiliyorlar.
Sana katılıyorum Pete. Ama temel konu İsa.
Ot içmeye ve kirli bir hayat yaşamaya devam edersen, cehenneme gideceksin.
Bu kadar basit.
Sen kim olduğunu zannediyorsun? Evimden defol git.
- Gidiyoruz. - O... çocukları.
Bana cehenneme gideceğimi söylüyorlar.
Ondan sonra Pete birkaç gün üzgündü,
çünkü bu kadar sinirlenmeyeceğine dair kendine söz vermişti.
Eskiden karısına zaman zaman vururdu, ama uzun zamandır yapmamıştı.
Delia'nın annesi Varışçılar gittikten sonra evi terk etti.
Parasızlıktan ve yaralarını örtmekten usanmıştı.
Kendine birkaç tane bej rengi bandaj aldı ve bir sigorta şirketinde iş buldu.
Delia, babasıyla kaldı çünkü babasının ona ihtiyacı vardı.
Soyadı kaltağa uyuyor.
Delia'nın okulun kaltağı haline gelmesinin sebebi bu değildi ama umursamıyordu.
Ayrıca, öpüşmeyi severdi.
12 yaşında bekaretini kaybetti.
Sert gözükmeyi ve insanları umursamaz davranmayı öğrendi.
Utanma safhasını geçince harika bir histi.
Kuvvetini sevmeyi öğrendi.
Bu onun yeteneğiydi.
Okuldan sonra, günün zaferlerini düşünürdü ve bu onu mutlu ederdi.
Delia, 17 yaşında Kurt teklif ettiği için evlendi.
Teklif etti, çünkü başka erkeklerin Delia'ya dokunmaları fikrine dayanamadı.
Özellikle poposuna. O güzel, yuvarlak poposu.
Delia poposuyla trafiği durdurabilirdi. Ve Kurt onunla evlendi.
Evlilik Delia için sekse yeni bir anlam kattı.
Artık güçle ilgili değildi. Başta gerçekten aşk yaptılar.
Kurt onu sevdiğini anlayınca, aşk yapmalarında bir şiddet ortaya çıktı.
Delia bu öfkeyi başta heyecan verici buldu. Onun soğukluğunu hissedene
ve onu hor gördüğünü fark edene kadar.
Ama artık çok geçti. Onu seviyordu.
Oh, Tanrım. Özür dilerim.
Buraya gir.
Uzak durun benden! İkiniz de, banyoya!
Clara, May, şuraya girin ve susun.
Sus.
Hayatım.
Kapıyı aç, lütfen.
Hayatım, seni seviyorum.
Lütfen, yapma.
Önemli değil. İsteyerek yapmadığını biliyorum.
Eylemsizliğini kıran çocuklarının acısıydı.
Onların ağlamalarını ve bağırışlarını dinlemek,
ve onları rahatlatamamak, yavaşça öldürülmek gibiydi.
İki saat sonra, kocasını sevmesi umurunda değildi.
Gidecek yerinin olmaması önemli değildi.
Çocuklarını götürüyordu.
Daha evvel birçok defa olduğu gibi, kocasına geri döndüğünü hayal etti.
Ama bu sefer vücudu takip etmiyordu.
Uyanmanızı istiyorum. Buraya gel.
Haydi.
Geliyor musun, gelmiyor musun?
İçeri gelin.
Birisi sabah size bakacak.
Delia problemlerinden bahsetmedi.
Diğer kadınları sessizliğiyle çekindirdi.
Sadece tedbirli oluyordu.
Duygusallaşmak veya başka hatalar yapmak istemedi.
Gidiyordu.
Kadınların acısını ve belirsizliğini,
bulanık düşüncelere çeken bir girdap gibi gördü.
- Ne oldu? - Raftan düştü.
Oldukça güzel gözüküyor şimdi.
Bir şey yedin mi?
Git ve oyna. Gidip biraz daha oynamak ister misin?
O zaman artık biraz yaptıklarından bahsedelim.
Günde 24 saat iyilik yapmak iyi olmalı.
Bilmiyorum. Bazı günler bir önemi olmadığını düşünüyorum.
Bu seni üzüyor mu Pam?
Hepimizin sorunları var Delia.
Hiç sana vuran bir adama aşık oldun mu?
Çocuğun var mı?
Yok.
O zaman beni yalnız bırak.
Her gün seni görmekten bıktım,
hayatının en güzel şeyini yapmış gibi sırıtmandan.
Terk ederken yaşayacak başka bir yer olup olmadığını düşündün mü?
Düşündüm.
Kocan gelip çocukları sordu yine.
Onları görürse alır.
İhtiyacın olduğu sürece burada kalabilirsin. Bunu biliyorsun değil mi?
Harika. Bayılıyorum buraya.
O gece Delia uyanık kaldı
ve Catskill'den taşınmış eski tanıdıklarını hatırlamak için beynini patlattı.
Sonunda, hafızasının derin boşluklarında bir yerde,
kuzeye taşınmış olan Şişko Fay McDougherty'yi hatırladı.
Hey, çocuklar, işte Şişko Fay geliyor.
Fay de Delia gibi dışlanmış biriydi, ama ayrı bir kategoride.
Delia hep Fay'i koruma gereği hissetmişti.
Özel olarak ondan hoşlanmamasına rağmen.
Fay'i bulması gerekecekti.
Alo?
Ben Delia Shunt.
Biliyorum, beni duymak garip olmalı.
Numaranı annemden aldım. Senin annene sigorta satmıştı.
Bahsetti.
Düşündüm de belki... Başım biraz dertte.
Polis tarafından falan aranmıyorum, ama Catskill'den ayrılmam lâzım.
Üç çocuğum var.
Belki senin bodrumunda birkaç hafta kalabiliriz,
sadece bir iş bulup olayları yoluna koyana kadar.
Boşver. Affedersin, seni rahatsız ettim.
Hayır. Belki garajda kalabilirsin.
- Gerçekten mi? - Kocama sormam lâzım.
- Hoş bir yer değil. - Çatısı varsa tamamdır.
Garajda bir duş da var. Greg geçen sene koydu.
Harika.
Sesini duymak güzel.
Bunu arkaya koyalım.
Teşekkürler.
- Babam geliyor mu? - Hayır canım.
Merhaba.
Nasılsın?
- Seni görmek harika. - Seni de.
- Teşekkürler. - Tabii.
Merhaba. Çok güzeller. Aynı sana benziyorlar.
Kurabiyelerim var içerde, eğer isterseniz. Çantalarına yardım edeyim ve...
Merhaba tatlım. İçeri gelin ve size etrafı göstereyim.
Bu Greg, kocam.
- Merhaba. - İçeri gel.
Futbol izlemeyi sever misiniz?
Buraya gelin ve öğrenelim.
- Bu kocam. - Merhaba.
Bu Delia ve harika çocukları.
Neyim var biliyor musunuz? Bu dünyanın en güzel şeyi değil mi? Bakın.
Bir kedi.
Bu Tandy. Gidip onu görmek ister misin?
Buraya gel, seni aptal kedi.
O zaman niye içeri gelmiyorsun?
Greg'in babası Wise'daki bankanın sahibi ve Greg orada çalışıyor.
- Greg, buzlu çay ister misin? - Hayır, teşekkür ederim.
Çocuklar, kurabiyelerim var.
Onları buraya koyuyorum ki kırıntıları koltuğa düşmesin.
- Buzlu çay? - Tabii.
Böyle zor bir durumda olduğun için çok üzgün olduğumu bilmeni isterim.
Teşekkürler.
Baban nasıl?
İyi. Aynı.
Hâlâ keçileri var mı?
Emekli oldu.
Nereden iş bulabilirim dersin?
Ne tür bir iş yapmak isterdin?
Ne olursa.
...çünkü New Jersey'de bir kuzenim var, ve bir şeyi olmak üzere...
- Affedersiniz? - Bir dakika lütfen.
Merhaba anne.
Unutma saat sekize kadar hastanede çalışacağım.
O zaman seni saat 10, 10.30 gibi almalıyım değil mi?
Yani bu bir Saab öyle mi? Araban, bir Saab değil mi?
Isıtmalı koltukları var mı? Üstü açılıyor mu?
- Bir Saab kullanmıştım. - Birisiyle işle ilgili görüşebilir miyim?
Delia iyi bir garsondu.
Hızlıydı, iyi hafızası vardı, ve erkekleri, şehvetlerini sınırda
tutmaları için korkuturdu, aynı zamanda...
- Bana sürpriz yap. - Oldu.
...kadınlara karşı temkinliydi.
Eğer biri ona kabalık yaparsa, yemeklerine tükürürdü.
Oldukça adildi. Hasta olduğu zamanlarda hiç yapmazdı.
9 kere 30?
Doğru.
Aşçının yavşak oğlu, her öğlen bedava yemek için gelirdi.
Üzerindeki bluz harika.
Çocukların hepsi sokağın başındaki okula gittiler.
Dediğim gibi, bodrumda yaşıyorum çünkü su yatağım var.
Beni istiyor.
Merhaba.
- Ne yapıyorsun? - Neye benziyor?
Ben temizliği hep akşamları yaparım.
Biliyorum. Düşündüm ki yardım edeyim.
Etraf bir temizliğe ihtiyacı varmış gibi gözüktü.
Benden daha iyi olduğunu göstermeye çalışma.
Kahretsin, bana bak.
Özür dilerim. Öyle demek istemedim...
Hiçbir şey demek istemedim.
Manhattan'daki korkunç kazada iki kişi öldü.
Desmond Canetto isminde biri,
kimliği belirsiz biri tarafından Varick Sokağı'nda saat 4'te arabasında vuruldu.
Polis, araba bir adama çarpıp,
bir kadını sıyırdığında direksiyonda ölü olduğunu söylüyor.
Herhalde benimle bir araba gezisine çıkmak istemezdin?
Nereye götüreceksin beni? Deli misin?
Evet, doğru. Bilmiyorum, etrafa.
Sinemaya gidebilirdik, ama o zaman randevu olurdu.
Beni işten çıkınca al.
Altıda çıkıyorum.
O zaman saat sekiz, sekiz buçuk gibi geleyim, değil mi?
Beni arabama geri götürmen lâzım. Çocuklara yemek yapmalıyım.
Bu hafta annem hastanede akşamcı.
Erkek arkadaşım değilsin. Annenin çalışma saatlerini bilmem gerekmiyor.
- Düşündüm ki... - Düşünmeyi bırak.
Greta Herskovitz Lee Schneeweiss'la dört senedir evliydi.
Gazetede komik bir şey var mı?
"Bay Bloomberg'i ele geçirmeden, New Yorker çalışanları kariyerleri yok etmenin..."
Lee, New Yorker'da editördü,
ve Victoria dönemi Kutup keşiflerindeki
yamyamlık ile ilgili 1100 sayfalık bir tez yazıyordu.
Lee kibar, sessiz bir adamdı.
Greta'ya olan aşkını kaybedecek olsa, tedavi olması gerektiğini biliyordu.
İyi misin?
Ama kendi başarısı için pazarlık etmesi gerekmedi.
Bir sene evvel, Greta içerlerinde pirinç pudingi
tarifleri olan yedi tane dosya taşıyordu.
Tammy Lee Felber isminde birinin yazdığı,
Pirinç Pişirmenin 365 Yolu isimli kitabın editörlüğünü yapmaktaydı.
- Bu takımı kim yaptı? - Bu Liz Claiborne.
Bakabilir misin?
Aaron Gelb, Warren ve Howe'un meşhur baş editörüydü.
Haydi kov beni. Yap. Bitir şunu.
Bu aptal işi istemiyorum.
Pirinç tariflerini al ve kıçına sok.
Thavi Matola seninle yemeğe çıkmak istiyor.
Matola, zamanın en sıkı yazarıydı.
Beni aradı ve burada harika bir editörümüz olduğunu söyledi - sen.
Greta sadece yemek üzerine çalışmıştı.
Niçin böyle dediği hakkında bir fikrin var mı?
Belki yemek yapmayı seviyordur.
Buluşma gününde Thavi Matola 40 dakika gecikti.
...pirinç, pil, tampon.
- Greta Herskovitz? - Oh, Tanrım. Merhaba.
- Ben Thavi Matola. - Biliyorum. Sizinle tanışmak güzel.
- Çok beklediniz mi? - O kadar da değil.
- Sigara içmemin mahzuru var mı? - Yok.
- Güzel bir yer burası. - WH'nin masraf hesabı var mı burada?
İlk kitabını gerçekten çok beğendim.
- Saçmasapan. - Bence bu çok sıradan.
- Ne, yayından sonra fikir değiştirmeler mi? - Sahte alçakgönüllülük.
- Günün menüsünü duymak ister misiniz? - Makarna iyi. Bana et ve patates lütfen.
Ben sadece mozzarella ve domates alacağım.
- Şarap ister misin? - Eğer sen...
Bir şişe kırmızı şarap lütfen.
Gayet tabii.
Yeni kitap ne hakkında? Eğer bahsetmekten rahatsız olmazsan.
Laos. Oradaki seyahatim.
Korkutucu olmalı. Kaç yaşındaydın?
13, ailemi bırakmıştım...
- Çok ilerledin mi? - 100 sayfa kadar.
- Soruları benim sormam gerekmez mi? - Bilmiyorum.
Senin hikayen nedir?
Manhattan'da doğdum,
Fleming Okulu'na gittim, küçük, özel...
Sonra ortaokul, kolej ve ardından hukuk okulu.
Babam bir avukat. Konuşmuyoruz.
Annem öldü.
Boşandılar - yani, boşanmışlardı.
Ben 28 yaşındayım. Babamın üç yaşında bir çocuğu var.
Tanrım, lütfen sustur beni.
Arkadaşım Felicia Wong fazlalıkları kesmekte harika olduğunu söyledi.
Felicia Wong Harvard'da kısa hikayeler yazardı.
Greta, The Advocate'in editörüydü. Gereksizi ayırt edebilen bir gözü vardı.
Yazarlar ona Vahşi Orakçı derlerdi, ama hepsi onun düzeltmesini isterlerdi.
Hadım eden bir kaltak o. Sen de yalancısın. Birbirinizi hak ediyorsunuz.
Fazla yazmak gibi bir huyum var. Birinin bana günümü göstermesine ihtiyacım var.
Ben sana gününü gösterebilirim.
Kontratını gelecek hafta gözden geçireceğiz.
Hemen bildiği en pahalı ayakkabıcıya gitti
ve kredi kartıyla timsah derisi topuklu ayakkabılar aldı.
Çok pahalıydılar, ama kendini önemli hissetmeye ihtiyacı vardı.
Profesyonel hissetmeye ihtiyacı vardı.
Bunu yapmamı istiyor.
Bu inanılmaz.
- Niçin aniden suçlu hissediyorum? - Çünkü sen delisin. Buraya gel.
Seninle gurur duyuyorum.
Huzursuzluk ve heyecan birleşimi bir his Greta'nın aklında oluşuyordu.
Kafatasına zorla giriyormuş gibiydi.
Havaya ihtiyacı vardı. Dışarı çıkmak istedi.
İnsanlara haberlerini söylemek ve kutlamak istedi.
Hindistan'dan yeni dönmüş, Exeter'den
eski bir arkadaşı Mimi'nin verdiği bir parti aklına geldi.
- Beni korkuttun. - Sen de beni.
Oscar Harvard'da Greta'nın peşindeydi, ama hiç yatmadılar.
Şimdi Oscar'ın sesinde kibar bir ilgisizlik vardı.
Onunla deli veya kanserliymiş gibi konuşuyordu.
Nedenini biliyordu. Çünkü başaramamıştı.
- Annenle ilgili duyduklarıma üzüldüm. - Teşekkürler.
Kocanla konuşuyordum - iyi birine benziyor.
Beni hiç bırakmayacak.
Bu garip bir sebebe benziyor...
Asıl sebep bu değil. Onu seviyorum.
Harika bir insan. Çok komik ve ilginç ve...
- Harika. - O en harikası.
- Harika biri. - Beni ikna etmen gerekmiyor.
- Peki ya sen? Sen evli misin? - Tanrım, hayır. Henüz 28'im daha.
Ben de 28'im Oscar.
- Biriyle görüşüyor musun? - Evet. Çok sık görüşmüyoruz.
O Boston Senfoni Orkestrası'nda. Ben Brooklyn'de.
Hâlâ o yayınevinde misin?
- Warren ve Howe. - Evet.
Aslında yeni bir iş aldım, Thavi Matola'nın yeni kitabının editörlüğü.
Blue Mountain'ı yazan adam mı?
- Bu harika. - Tanrım, mide bulandırıcıyım.
Muhteşem.
Aslında, Lee'ye dönmem lâzım.
Merhaba. Uyumam lâzım. Sabah 6'da balıkla ilgili yazı için birini arayacağım.
Uyumak için fazla heyecanlıyım. Kalabilir miyim?
Tabii.
- Merhaba. - Nasılsın?
Niyeti olduğundan daha uzun kaldı ve içmesi gerekenden çok içti.
Taksi paylaşmak ister misin?
Ben 20. Cadde'deyim. Beni bırakabilirsin.
Taksi paylaşmak.
Sanmıyorum.
Benimle eve gel.
Haydi. Bir sohbet.
Kahretsin.
Greta on sene evvelinden bir sahne hatırladı - hayatını değiştiren gün.
Babasına muazzam haberlerle ailesinin yazlık evine gidiyordu -
idam cezası hakkında yazdığı yazı Harvard Hukuk Dergisi'nde yayınlanacaktı.
Greta'nın babası Avram ülkenin en kuvvetli avukatlarından biriydi.
Savunulamaz olanı temsil ederdi. Sık sık haberlere çıkardı.
Bu karar bu ülkedeki adaletin zaferidir.
Bazıları ahlak abidesi olduğunu düşünürdü.
Bazılarıysa suç veya masumiyeti umursamadan sadece kazanmak istediğini.
Greta bunların ikisinin de olduğunu biliyordu.
O da aynen öyle olmak istiyordu.
Baba?
Greta onu tanıdı. Babasının şirketindeki yeni ortaktı.
Greta ondan hep şüphelenmişti, ama şimdiye kadar bilmiyordu.
- Annem nerede? - Sanırım yukarıda.
Greta'nın annesi Maroushka, evlendiğinde 25 yaşındaydı.
Polonyalı bir kızdı, ve Rusların gelmesinden bir hafta evvel Auschwitz'te doğmuştu.
Özgürlükten sonra Maroushka yetimhanelerde büyümüştü.
Hikayesi Avram'da derin bir etki bırakmıştı.
Bu kadını kurtarması gerekiyordu. Ona güzel bir hayat vermesi gerekiyordu.
Bir kazaktan yaprakları temizler gibi eski ailesini bıraktı.
Greta'nın doğumu çok sevindiriciydi.
O yeni başlangıcıydı. Küllerden hayat doğmuştu.
Ayrılmazlardı. Aynı.
Bir yaprağın açması kadar bilinçsizce,
annesinin daha o zamanlar ölüm kokan hüzünlü tatlılığından kaçıp
babasının cazip açgözlülüğünü
benimsemeyi seçmişti.
Boşanmadan sonra, Greta babasıyla konuşmayı kesti,
gönderdiği aylık çekleri açmadan geri yolladı.
Sonra bir gün hukuk okulunu bıraktı.
Artık kelimelere anlam yükleyemiyordu.
O kasım, Maroushka'ya kanser teşhisi kondu.
Greta New York'a, annesiyle olmak için taşındı.
Maroushka öldü.
Avram'ın yeni karısının bir bebeği oldu.
Dağ göllerinde diyordunuz.
Bunlar ne çeşit yem yiyorlar?
New England'da veya bilinen balıklar için kullanılanın aynısı mı?
Kurt mu sinek mi? Hangisi?
Ya mayıstaki dişileri? Mayıs sonlarında?
Vaktiniz için çok teşekkürler Bay Conway. Sanırım hepsi bu.
Sanırım bütün ihtiyacım olan bu. Balık için bol şans.
Krep yapmamı ister misin?
Seni o kadar çok seviyorum ki.
Thavi Matola Greta'yı radikal değişiklikler yapması için teşvik etti.
Haftada birkaç defa buluştular.
Bu paragrafı nasıl buldun?
Bu taraf yeni, ve ona daha sonra geri döneceğim.
Ama gereksiz sanki.
Yanına bir işaret koyacağım, eğer kesmek istersen, yapabiliriz.
Temel olarak, bunu daha evvel söylemiştin.
Aç mısın?
Ne?
İşitmene ne oldu?
Kocan beraber çalışmamız hakkında nasıl hissediyor?
İyi, sanırım.
Kıskanmıyor mu?
Eşcinsel olduğunu söyledim.
Sen böyle mi düşünüyorsun?
Şüphe ediyorum.
Ben de.
- Domates suyu ister misin? - Tabii.
İşin gerçeği, Greta'nın sadıklıkla bir sorunu vardı.
Nişanlılarken başına gelen ve bugün hâlâ vicdanını rahatsız eden
bir olayı hatırlamıştı.
- Sigaran var mı? - İçmiyorum.
- Kötü. - Tebrik edilmeliyim.
- Bıraktın mı? - Hiç bağımlı olmadım.
Ara sıra içiyordum, sonra aptalca olduğunu fark edip bıraktım.
Eğer bağımlı olsaydım aptalca olmazdı - sadece acıklı.
Özür dilerim. Psikoloğumdan geliyorum.
Özür dileme. Aptal bir alışkanlık. 25'ime girince bırakıyorum.
- Doğum günün ne zaman? - 23'ü.
23'ünde evleniyorum.
Harika. Kutlamalıyız.
- Evet, kendini inkar etme partisi. - Doğru.
- İyi şanslar. - Teşekkürler.
Hoşçakal.
- Hâlâ yapabiliyorum. - Güzel.
Ne okuyorsun?
Aslında bir haham olmak için çalışıyorum.
Gerçekten mi?
- Bir hahama benzemiyorsun. - Ortodoks değilim.
Bir sonraki hafta, evlilik hazırlıklarıyla karmaşa içinde geçti.
Max'i görmek için kuzeye ve Lee'yi görmek için merkeze gitmek,
provalar,
sevişmek,
bekarlığa veda partisi...
Sadece en yakın arkadaşı Lola Sanduli'nin Max'ten haberi vardı.
- Zararsız görüyordu. - Sadece Greta Greta'lık yapıyor.
Aldatma yüzünden evliliği iptal etmek aklına gelmedi.
Zihninde iki olayı ayrı tutuyordu.
Büyük boşluklarla ayrılan ikiz evrenler gibi aynı anda varoluyorlardı.
O çılgın haftanın sonunda Greta kendini çok aşık hissetti - Lee'ye.
Max'le geçirdiği hafta ona kendini harika hissettirmişti.
Şimdi yok olmasını umuyordu.
- En azından Musevi mi? - Ne fark eder?
Fark eder.
Ohio'da Lee'nin evinde evlendiler.
Babası onun yeni hayatını kişisel bir karşı koyuş olarak kabul etti.
Lee'nin ağırlığı olmadığını düşündü. Herskovitzler'de herkesin ağırlığı vardı.
Ama Lee Greta'yı güvende hissettirdi.
Ve o da ailesine hayrandı.
Teşekkür ederim Tanrım, yemek üzere olduğumuz yemek için,
ve Tanrı bu evdeki herkesi korusun. Amin.
Onun bilgiye olan saf, alçakgönüllü arayışı Greta'yı basit bir hayat istemeye itti.
Başka adamları arzulamayı bıraktı. Bir bebeği olsun istiyordu.
İsteklerini hırsla yapma hissi mızrak gibi vücuduna saplanmıştı.
Matola'nın kitabının bitmesi ne kadar sürecek?
Hiçbir fikrim yok.
- Seneler sürebilir, değil mi? - Herkes senin kadar yavaş yazmıyor.
Özür dilerim tatlım.
Ben üzgünüm.
Lee'nin araştırması bitene kadar görmeyeceği hakkında anlaşmışlardı.
Şimdi sapıkça yazıya ilgi duyuyordu.
Okudukça, kendini bütün paragrafları silmemek için zor tuttu.
Fazlalıklarla dolup taşıyordu.
Neden konuştuğu gibi yazamıyor?
Bu bölüme gerçekten ihtiyacın var mı?
Haftalar geçtikçe, oynaşma da devam etti.
Ama onunla hiç yatmadı.
Üzgünüm geciktim.
- Merhaba Darius. Nasılsın? - İyi. Sen nasılsın?
Tabii, yapmak istediğin bu mu?
Deniyor.
Hepsi onun suçu değil, benim, falan filan.
Thavi Matola'nın kitabı bir başyapıt oldu ve inanılmaz sattı.
Ve Thavi, Greta'ya sıcak teşekkürlerini yazdı.
Eleştirilerden bir hafta sonra, Greta büyük bir yayınevinden teklif aldı.
Müthiş bir zam teklif ederek, baş editör olmasını istediler.
Greta Gelb'e fiyat için bir şans verdi.
O tereddüt edince, gelen teklifi kabul etti,
ve Thavi de onunla ayrıldı.
Greta'nın babası başarısını duyduğunda bir parti vermek için ısrar etti.
- Burası harika gözüküyor. - Teşekkürler.
Tanrım. Nasılsın? Bu Chris. Greta, karım.
Üniversiteye beraber gittik.
- Herskovitz'i nereden tanıyorsun? - Babası.
Ee, neler oluyor?
Her şey gayet yolunda. Hâlâ araştırmam üzerinde çalışıyorum...
- Merhaba baba. - İşte burada.
- Nasılsın? - Bebeğim. Merhaba.
Senelerdir kendine bu kadar yaklaştırmamıştı.
- Tebrikler. - Teşekkür ederim.
Seni kaybettiğimizi sanmıştık.
Etmediniz. Merhaba.
Sizinle ilgili en komik hikayeleri hatırlıyorum.
Büyük bir başarıya dönüştün.
Hiç alışılmadık bir insan.
Thavi'yle çok ilginç, heyecan verici, zorlayıcı vakit geçirdim.
Ve üstesinden gelmeyi başardım. Editörlüğü çok sevdim.
Çok ilginç birine benziyor.
Hayatım, buraya gel. Gel haydi.
Senelerce ölü taklidi yaptı ve şimdi ona bak.
Herkesin kendi hızı var.
Babamın böyle bir parti vermesi tatlıydı.
- Herkesin kendi arkadaşı olmasına rağmen. - Hayır, eğlenceliydi.
İşin bittiğine göre hafta sonu için bir yerlere gidebiliriz.
Çok iyi fikir.
Beni hâlâ nasıl sevebiliyordu? Eğer seviyorsa, beni tanımadığı içindir.
Hırsla çürüdüm, cehennemin dibinde,
köpekbalıklarına tırnaklarını geçiren bir şeytanım.
Bununla kalmak için çok uğraştı,
fakat zihni partiden görüntülerle doluydu.
Babasının arkadaşlarından kendi yayınevini kuracak kadar
para toplayıp toplayamayacağını düşündü.
Ertesi gün, yeni işinde ilk günüydü.
...iki kişiyi öldürdü.
Desmond Canetto isminde biri
kimliği belirsiz biri tarafından Varick Sokağı'nda saat 4'te arabasında vuruldu.
Polis araba bir adama çarpıp,
bir kadını sıyırdığında
direksiyonda ölü olduğunu söylüyor.
Günaydın.
Gazetede komik bir şey var mı?
Aniden Greta'nın aklına felaket bir fikir geldi, berrak ve acımasız.
İyi misin?
Kocasını fazlalık bir paragraf gibi boşayacaktı.
"Her sabah, Amerika'da bir yerde, müthiş zengin birisi,
muhteşem odasında uyanır ve devlet ofisine koşarak artık
geriye bir şey vermek gerektiğine karar verir..."
Manhattan'daki korkunç kazada iki kişi öldü.
Desmond Canetto isminde biri
kimliği belirsiz biri tarafından Varick Sokağı'nda saat 4'te arabasında vuruldu.
Polis araba bir adama çarpıp,
bir kadını sıyırdığında
direksiyonda ölü olduğunu söylüyor.
Kimliği Erland Stonstrom olan kurban, bir Norveçli.
St Vincent acile götürüldü
ve orada hayatı için birkaç saat savaş verdikten sonra öldü.
Cinayet için bir şüpheli yok. Ben Maria Ramirez...
Sen benim ilk otostopçumsun.
Daha evvel kimseyi almadın mı?
Neden beni aldın?
Onun bir işaret olduğunu biliyordu.
Gidip çörek alacağım.
Hemen geri döneceğim.
Yardımcı olabilir miyim?
Bir kutu ballı ve iki büyük kahve alabilir miyim lütfen?
- Daha demin gelmemiş miydin? - Hamileyim.
Bu kadar mı?
Beş dolar lütfen.
Nerede bırakmamı istersin?
- Nereye gidiyorsun? - Kuzeye.
İyi.
Tamamdır.
Nereye gittiğini bilmiyordu.
Gelmek ister misin?
Sanırım hayır.
Bir saniyeye dönerim.
Paula iki senedir eve uğramamıştı,
annesinin yeni sevgili bulup, babasının Arizona'ya taşınmasından beri.
Tanrım, sensin.
Halüsinasyon gördüğümü sandım.
- Hey tatlım. - Merhaba anne.
- İyi misin? - İyiyim.
Kahve ister misin? Meyve suyu?
Meyve suyu.
- Peter birazdan gelir. - Normalde bu saatte işte olmuyor mu?
- Neden önceden aramadın? - Geçiyordum uğradım. Mahzuru var mı?
Yok. Sen iyi misin? Emin misin?
İyiyim.
Merhaba Paula.
Saçını değiştirmişsin.
- Seni buraya getiren nedir? - Annemi görmeye geldim.
Ne kadara ihtiyacın var?
Sana ne oldu?
Bir kaza geçirdim.
Arabayla mı?
Bir çocukla beraberdim ve onu araba ezdi.
Oh, Tanrım.
Tam yer değiştirmiştik. 60 saniye evvel olsa ben olurdum.
Baştan başla hayatım.
Vincent ve ben kavga ettik.
Daha yeni hamile olduğunu öğrenmişti,
o da çamaşırhaneden içinde ıslak kıyafetlerle bir sepetle gelmişti.
Radyatörlerin üzerindeki nemli çamaşırlar onu paniğe soktu.
Ona bebekten bahsetmemişti.
Söylese gerçekleşirdi, biliyordu. Bunu istemiyordu.
Fiona ve Jackie'yle bir kulübe gitmiştim.
Eleştirme, yoksa anlatmam.
Hiçbir şey söylemedim.
Bir çocuk bana bir içki ikram etti.
Aksanı bozuktu, nereli olduğunu sordum, Norveç dedi.
L.A.'de MTV için müzik klipleri yönettiğini söyledi.
Aralarında bir çekim vardı. Tansiyon.
Birbirlerinin sohbetini istediler. Saatlerce konuştular.
Oraya gitmesinin sebebinin o mu olduğunu merak edip durdu.
Eskiden yazardım, resim yapardım. Şimdi garsonum.
Ben o birçok hevesi olup hiç harekete geçmeyenlerden biri olacağım.
En iyileri o insanlardır.
Konuşup yürüyorduk,
bir araba geçti ve çamurlu sular üzerime sıçradı.
Özür dilerim. Benim suçum.
Özür diledi. Ve erkek, kadın kirlenmesin diye
dış tarafta yürümeli dedi. Ve yer değiştirdik.
Sonra bir ses duydum, silah sesi gibi.
Dedim ki "Bu silah sesi mi?" ve o da dedi ki "Hayır, araba."
Sonra yürümeye devam ettik ve sonra koluma bir şey çarptı.
Ve benim yanımda buharlaştı.
Sonra sokakta tek başınaydım,
ve oturdum ve etrafa bakındım ve hiçbir yerde yoktu.
Binaların sonunda bir araba vardı, kaza yapmıştı.
Sonra onu gördüm, bir parkometrenin arkasına sürüklenmiş.
Her yerde polisler vardı, ve nefes almakta zorlandım.
Oradan ayrıldım.
Kaçtım.
Arabaya atladım ve sürdüm, sürdüm.
Burada ne yaptığımı bile bilmiyorum.
Ama biliyorum ki eve gitmemeliyim.
Ne demek istiyorsun eve gitmemeliyim diyerek?
Sualtı kamerası almak istiyorum.
Alacağım bir tane.
Aklı fikirler ve görüntülerle yarışıyordu.
Yazmak, resim yapmak istedi.
O kadar harcanmış hırsı vardı ki, bu onun şansıydı.
Her şeyi yapacaktı.
Evet burada. Bekle. Vincent arıyor.
Polisi aradım. Aklımı kaçırıyordum.
- Arayacaktım. - Harika. Teşekkürler. Ne oldu?
İki sene evvel, evden kaçmasından bir hafta sonra tanıştılar.
Bir şey bekliyormuş gibi görünüyorsun.
Öyleydi. Her zaman beklemişti.
O akşamüstü dairesine taşındı.
Başka gidecek yeri yoktu.
Haiti'den oraya onu kurtarmak için gökyüzünden indiğine inanmıştı.
Bir sene geçti.
Ne zaman eve geliyorsun?
Bilmiyorum.
İnanmıyorum buna.
- Tamam. - Tamam ne?
Ben de. Sonra görüşürüz.
Yakında görüşürüz.
Arabadaki çocuk kim?
Yolda kalmıştı.
Tanımadığın bir çocuğu mu aldın?
- Belki üşümüştür. - Motor çalışıyor.
Anahtarları bir çocukla arabada bırakmış.
- Bu güvenli değil. - Ben işe gidiyorum.
Herhalde döndüğümde burada olmazsın. Şimdiden hoşçakal diyeyim.
Babam gibi. Sadece daha çirkin.
Senin yanında savunmaya giriyor.
Hamileyim.
Ama doğurmayacağım.
Ne yapıyorsun?
Ne kadar hamile?
Onu içinde hissedebiliyordu, acısız bir ağrı.
Hayatından saniyeleri çaldığını düşündü,
hücre hücre büyüdükçe, yok oluyordu.
Alo? Hayır Vincent.
Bilmiyorum.
Bekle.
Yapma bunu.
Gitme zamanın geldi.
Sana biraz para vereyim.
Al, 30 dolar. İyi şanslar.
Gidecek bir yerin var mı?
Amcam.
Harika bir seyahat arkadaşı oldun.
Tanrım.
Bir yaranın köşesini gördü.
Hastaneye gidiyoruz.
Bekle.
Buraya geri gel.
Bekle. Dur, bekle.
Özür dilerim canım.
Hastaneye gitmemiz gerekmiyor, söz veriyorum.
Bir eczaneye gideriz. Biraz dezenfektan ve biraz gazlı bez.
O zaman seni tutmam.
Sadece sakin kal. Tamam.
Canını acıttım mı?
Gel, arabaya geri dönelim.
Üzgünüm.
Burada bekle.
Size yardım edebilir miyim?
- Paula Friedrich. - Bayan Toron.
Seneler oldu. Sen şimdi Manhattan'dasın değil mi?
Üniversitede olduğunu tahmin etmiştim, ama annen şehirde olduğunu söyledi.
- Wesley Syracuse'da okuyor. - Bu harika.
Üzgünüm, biraz acelem var da.
Dezenfekte edici bir jel arıyorum.
Sanırım bunu araştırabilirim.
Teşekkürler.
- Başka bir şeye ihtiyacın var mı? - Hayır. Teşekkürler. Borcum nedir?
- Sadece git. - Teşekkürler.
Otur.
Neren acıyor?
Her yerim.
Bunu yapmam gerektiği için üzgünüm,
ama eğer bu kesikleri temizlemezsem mikrop kaparlar.
Özür dilerim.
Derin nefes al.
Özür dilerim.
Neredeyse tamam.
Benim.
- Neredesin? - Bir otelde.
Hangi otel?
Bilmiyorum.
Arabayı sürüyordum ve yolda bu çocuk vardı.
Çok üşümüş gözüktü.
Onu arabaya aldım.
Sonra fark ettim ki çok fena dövülmüştü.
Ne demek istiyorsun, dövülmüş mü?
Sanki birisi onu bir yere bağlamış, ve işkence yapmış.
Çok fena.
Yani bu çocukla beraber bir otelde misiniz?
Ona yardım etmem gerekti.
Gidecek bir yeri yok.
O sadece bir bebek Vincent.
Onu alamaz mıyız?
Brooklyn'de bir süreliğine?
Deli misin? Yerimiz yok.
Bu çocuğu tanımıyorsun.
Lütfen hayatım.
Onu burada terk ettirme bana. Bunu yapamam.
Özür dilerim.
Bebeğim dinle.
Bir şey oldu.
Bir çocukla beraberdim ve ona araba çarptı. Tam yer değiştirmiştik.
Annen söyledi.
Ne anlama geldiğini bilmiyorum ama bir anlamı var. Görmüyor musun?
Benimle olmasaydı ölmezdi.
Haklısın.
Bu bir işaret olmalı.
Bilmiyorum.
Çocuğu getir. Bizimle kalabilir. Ona bakarız.
Eve gel. Lütfen.
Trene bin. Bu şekilde araba kullanmanı istemiyorum.
Teşekkürler.
Çok teşekkür ederim.
Erkek arkadaşımla konuştum, sen iyileşene kadar
bizimle kalmanı onayladı.
Yapacak bir şey bulana kadar.
Araba kullanmak için çok yorgunum, o yüzden trene bineceğiz.
Seninle mi yaşayacağım?
Sadece bir süreliğine. Ben ve erkek arkadaşımla.
İşleri yoluna koyana kadar.
Öğle yemeğinde istersin? Ben yumurtalı bir sandviç yiyeceğim.
Ben şimdi yiyeceğimi sanmıyorum.
Düşün.
Daha sonrası için sana da bir yumurtalı sandviç alacağım.
Ne?
Seni küçük p...
- Polisi aramamı ister misin? - Hayır, onu tanıyorum.
Kahretsin.
Tren istasyonuna nasıl giderim?
Sağa dön, yolun sonuna kadar git ve tam orada.
Teşekkürler.
ANNEM İÇİN
Visiontext Altyazıları: Didem Pekün